October 3rd, 2004
PUTAKTE!!!
Syet. Friday was a VERY BAD DAY for me.
Yung arch 10 major plate namin, muntik na namin hindi natapos in time. Yung presentation namin, medyo sabog kasi wala kaming tulog. Tapos sa huli... HINDI NIYA KINUHA YUNG PINAG-HIRAPAN NAMING MODEL AT PLATES!!! PUCHA!!!! May grade na daw kasi, di na niya kailangan tingnan.... PUTIK!!! Ang nakakainis dun, hindi man lang niya tiningnan nang masinsinan ang aming gawa. Pinag-hirapan namin yun tapos sa presentation lang niya titingnan? 8 FRIGGIN MINUTES! And we made that thing for 2 weeks!! What the hell?!!
Pagkatapos ng presentation, may finals kami sa geog. Hindi ako nagfinals. Tanong: Tang'na... BAKIT, CHESKA?! (oo, ilang beses ko 'to natanong) Eto ang mga aking dinahilan:
1) hindi ako nag-aral
2) wala akong ginawang take-home part
3) patay na ang utak ko at hindi na gumagana dahil naiinis ako sa nangyari sa arch 10
4) biglang umulan *feel ko naman sign yun mula kay Lord na 'wag na mag-exam... *
Sobrang nagsisisi ako ngayon.
Pero nag-email naman kami (hindi lang naman ako noh!) kay sir... okay lang mag-exam ulit. Pero... (oo, lahat may PERO!) dapat may excuse slip! LECHE! Sabi kasi namin na na-extend yung presentation namin sa arch 10. LECHE! Ang gulo-gulo ng aking buhay.
Tang'na mo Cheska!!! Bakit ka ganito? First sem, first year mo, loko ka na! ANO BA!! AYUSIN MO NA SARILI MO!!!!!
*breathe*
Putik. Napaiyak nga ako sa office ni Dad habang naghihintay sa kanya pagkatapos ng lahat ng nangyari. First time kong iniyakan ang school... first time kong iniyakan ang arki. Ang tanga-tanga ko talaga. Kung bakit ako ganito ngayon, hindi ko maintindihan.
Dahil ba ako'y nag-aadjust sa isang kolehiyong sobrang iba sa pinasukan ko nung hayskul? Dahil ba ngayon ko lang naranasan ang hindi matulog ng ilang gabi tapos mapupunta lang din sa wala ang pinag-hirapan? Dahil bang humihina na ang aking loob... at lumilinaw na sa wakas ang aking paningin?
Na- disilusyon ako. Ang sakit pala kapag bigla ka kinagat ng katotohanan. Kahit ano pang sabihin mo sa sarili mo na may magandang bagay din sa mundo... ang hirap pa rin paniwalaan sa dami ng nakikitang masasamang bagay. Ang hirap maging positibo sa mundong negatibo.
Hay, buhay nga naman. Ang pinakamadaling gawin: tanggapin nalang ang lahat. Ang hirap nang palagi nalang palaban.
Napapagod din.
Yung arch 10 major plate namin, muntik na namin hindi natapos in time. Yung presentation namin, medyo sabog kasi wala kaming tulog. Tapos sa huli... HINDI NIYA KINUHA YUNG PINAG-HIRAPAN NAMING MODEL AT PLATES!!! PUCHA!!!! May grade na daw kasi, di na niya kailangan tingnan.... PUTIK!!! Ang nakakainis dun, hindi man lang niya tiningnan nang masinsinan ang aming gawa. Pinag-hirapan namin yun tapos sa presentation lang niya titingnan? 8 FRIGGIN MINUTES! And we made that thing for 2 weeks!! What the hell?!!
Pagkatapos ng presentation, may finals kami sa geog. Hindi ako nagfinals. Tanong: Tang'na... BAKIT, CHESKA?! (oo, ilang beses ko 'to natanong) Eto ang mga aking dinahilan:
1) hindi ako nag-aral
2) wala akong ginawang take-home part
3) patay na ang utak ko at hindi na gumagana dahil naiinis ako sa nangyari sa arch 10
4) biglang umulan *feel ko naman sign yun mula kay Lord na 'wag na mag-exam... *
Sobrang nagsisisi ako ngayon.
Pero nag-email naman kami (hindi lang naman ako noh!) kay sir... okay lang mag-exam ulit. Pero... (oo, lahat may PERO!) dapat may excuse slip! LECHE! Sabi kasi namin na na-extend yung presentation namin sa arch 10. LECHE! Ang gulo-gulo ng aking buhay.
Tang'na mo Cheska!!! Bakit ka ganito? First sem, first year mo, loko ka na! ANO BA!! AYUSIN MO NA SARILI MO!!!!!
*breathe*
Putik. Napaiyak nga ako sa office ni Dad habang naghihintay sa kanya pagkatapos ng lahat ng nangyari. First time kong iniyakan ang school... first time kong iniyakan ang arki. Ang tanga-tanga ko talaga. Kung bakit ako ganito ngayon, hindi ko maintindihan.
Dahil ba ako'y nag-aadjust sa isang kolehiyong sobrang iba sa pinasukan ko nung hayskul? Dahil ba ngayon ko lang naranasan ang hindi matulog ng ilang gabi tapos mapupunta lang din sa wala ang pinag-hirapan? Dahil bang humihina na ang aking loob... at lumilinaw na sa wakas ang aking paningin?
Na- disilusyon ako. Ang sakit pala kapag bigla ka kinagat ng katotohanan. Kahit ano pang sabihin mo sa sarili mo na may magandang bagay din sa mundo... ang hirap pa rin paniwalaan sa dami ng nakikitang masasamang bagay. Ang hirap maging positibo sa mundong negatibo.
Hay, buhay nga naman. Ang pinakamadaling gawin: tanggapin nalang ang lahat. Ang hirap nang palagi nalang palaban.
Napapagod din.
Posted by crazytesuka at 02:26 PM | 7 WHOOOO!

, psychic humans, cute-evil-antagonist-vampires-like-Lestat *drool*, manananggal, kapre, dwende... they interest me to no end. I'm probably romanticizing supernatural characters but hey, they really are an interesting lot. Why are humans afraid of them? Is there a rule that they're supposed to look ugly (most of them anyway)? Do they really exist? If they do, why haven't I seen a bishie vampire?!!